Ontmoetingsdag Verder na Zelfdoding 2019

Verslag van onze ontmoetingsdag
                           “Als een bloem zo is het leven
                                ’t begin is teer en klein
                            De een die bloeit uitbundig
                              de ander geurt heel fijn
                       Sommige bloemen blijven lang
                          weer anderen blijven even.
                       En jij, jij was een van de mooiste
                             bloemen in ons leven.”

 

Op zaterdag 23 november 2019 organiseerde Werkgroep Verder na Zelfdoding de ontmoetingsdag Verder na Zelfdoding in Het Pand in Gent. Op deze dag, de opvolger van de Dag van de Nabestaanden, mochten wij 300 nabestaanden, hulpverleners en politie verwelkomen en ondersteunen in hun rouwproces na zelfdoding.

Om 9 uur startten we de dag met onthaal, inclusief een warme kop koffie en bijhorende koekjes, lotgenoten kwamen er met elkaar in contact, de buddy's stonden klaar voor een gesprek en de zaal werd klaargezet voor ons plenair programma.

Om 10 uur begonnen we het officieel gedeelte met een verwelkoming van prof. Gwendolyn Portzky, directeur van het VLESP, waar Werkgroep Verder na Zelfdoding een deelwerking van is. Medewerker van het VLESP, Mercedes Wolters, gaf alle praktische informatie over de dagindeling en ons programma. 

De plenaire lezing werd verzorgd door Lore Vonck (coördinator van Werkgroep Verder na Zelfdoding). Zij legde uit wat een rouwproces na zelfdoding nu precies allemaal inhoudt en dit aan de hand van een metafoor, met de name deze van de bloem. Een bloem die na een storm terug moet leren groeien (blaadje per blaadje) en bloeien tot er betekenisgeving en zingeving mogelijk is. Na de lezing hielden we een korte pauze met bijhorende hapjes en drankjes. 

Na deze pauze was het tijd om nabestaanden zelf aan het woord te laten aan de hand van 5 krachtige getuigenissen van lotgenoten die getuigden over hun rouwproces na een zelfdoding van een dierbare. Ze vertelden hun verhaal, gevoelens, over wat hen hielp en wat niet en ze vergeleken hun rouwproces met een bloem. Ieder een andere, want elk rouwproces is anders en uniek. De video van deze open, oprechte en steunende getuigenissen kan je terug vinden op onze Facebookpagina en op ons YouTube-kanaal.

Wie dit graag wou kon na het plenaire gedeelte ook deelnemen aan ons herdenkingsritueel waar we onze dierbaren herdachten en troost vonden bij elkaar. We begonnen het ritueel met individueel moment waar we verbinding zochten met onze overleden dierbare. We schreven een boodschap dat we nog kwijt wouden aan hem of haar op het kaartje, aan de buitenkant schreven nabestaanden een helende en krachtige boodschap voor zichzelf. Dit kaartje werd aan een witte of paarse anjer vastgemaakt. De kinderen en jongeren maakten in de voormiddag zelf papieren blauwe bloemen en gebruikte deze voor het ritueel. Vervolgens trokken we onze jas aan en gingen naar de binnentuin, waar de bloemen in het gras werden geplaatst. Hoe dichter bij de grond ze werden geplaatst, hoe dichterbij we ze voelden.

We transformeerden  het lege grasveld in uniek bloemenveld waar elke bloem symbool staat voor een uniek en persoonlijk rouwproces en ook vooral ter herdenking van onze dierbaren die we zijn verloren.  

Waar de ene lang bij de grasveld bleef, ging de andere meteen door naar de lunch. De slingerbeweging tussen verlies en herstel in een rouwproces, was duidelijk zichtbaar. Iedere nabestaande deed wat voor hem of haar goed voelde en op zijn/haar tempo. 

Naast het ritueel kon iedereen ook terecht aan de herinneringsmuur, de kennismakingstafel, de stille ruimte, bij de buddy's en bij enkele kleine infostandjes. 

In de namiddag konden alle deelnemers kiezen uit heel wat verschillende activiteiten. Men kon kiezen voor een praatgroep, lezingen, workshops, een ritueel, een wandeling, enz... Voor elk wat wils, voor elk iets dat bij/zijn haar rouwproces past. Er waren verschillende praatgroepen, opgedeeld op basis van de relatie die men met overledene had (ouder, kind, broer/zus, partner,..) waar je een hele namiddag terecht kon voor lotgenotencontact en een veilige en begripvolle haven om jouw verhaal te vertellen. De workshops zagen er al volgt uit:

  • A: Rust vinden in jezelf, Mercedes Wolters
  • B: Omgaan met jouw rouwemoties, Tine Willems
  • C: Reconstructie, van gedachte naar daad..., Kirsten Pauwels & Lisanne Janssen
  • D: Boek vol ondersteuningValérie Machtelinckx
  • E: Creatief begeleiden bij verlies, Kathleen Mylle (auteur Afscheid voor Kids)
  • F: Brief vol liefde, Katrien Smeyers
  • G: Wandelen met lotgenoten, Karen De Waele

De kinderen en jongeren hielden een ontspannende namiddag vol spel en plezier, maar daarnaast ook de nodige steun, warmte en gesprekken. 

Ter afsluiting gaven we een klein dankwoordje vooraleer iedereen huiswaarts trok. 

 

Met dank aan onze vele vrijwilligers, collega-organisaties, CGG-SP, Saying Goodbye en uiteraard aan al onze deelnemers voor deze warme en steunende dag!

Hier vind je de folder terug. 

"Een Bloem
Als ik een bloem was,
zou ik dan nu bloeien?
Of zou ik een bijzondere bloem zijn,
een onvoorstelbare bloem,
een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien
en niet bloeien,
En die over de rand van een vaas voorover
leunt
om te zien of zijn afgrond een bodem heeft?
Of zou ik alleen maar kunnen bloeien,
moeten bloeien,
rood en gedachteloos,
op een ongerepte schoorsteenmantel, ergens
tussen schaamte en geluk?
En als ik een bloem was,
zou ik dan weten wanneer ik moest verwelken?
Nu nog niet?
Toon Tellegen,
Uit: Kruis en Munt"

© Zelfmoord1813 - disclaimer